Nie zostajesz z ćwiczeniem sam.
Wiesz, co robić dalej.

Skoro korekcję oraz stabilizację można osiągnąć dość szybko, pacjent jest zachęcany do zasady: korekcja — behawioralna stabilizacja albo odpoczynek.

Według oferty jest to najszybsza droga do obserwowalnych i mierzalnych efektów oraz pełnej satysfakcji.

Gdy pacjent ma ograniczenia ruchowe, brakuje mu siły albo wytrzymałości, szybko się męczy i zniechęca, objawy są najpierw identyfikowane.

Następnie ćwiczenia mają prowadzić do usunięcia problemów. Oferta porównuje ten proces do zwykłych mechanizmów biologicznych wykorzystywanych w treningu sportowca.

Procesy mózgowe pacjenta mogą zakłócać stabilizowanie efektów korekcji. Inne gabinety — jak opisuje oferta — proponują schemat 15 000–20 000 powtórzeń tego samego ćwiczenia, aby uzyskać nawyk dobrej postawy.

Według 30-letniego doświadczenia przedstawionego w ofercie rozwiązanie to praktycznie rzadko się sprawdza. Dlatego zachowanie posturalne i neurobiologiczna wiedza medyczna są wdrażane możliwie wcześnie, aby uruchomić automatyzm skorygowanej postawy.

Czterodniowy turnus terapii skolioz obejmuje codzienną, około trzygodzinną pracę z pacjentem. Łączy indywidualnie dobrane ćwiczenia, neurofizjologiczne oddziaływanie oraz przygotowanie do dalszej pracy w domu. Zajęcia rozpoczynają się w czwartek lub sobotę, w jednym z dwóch bloków — o 12:00 albo 15:00. W ostatnim dniu spotkanie rozpoczyna się odpowiednio o 10:00 albo 13:00. Dokładny harmonogram potwierdzamy podczas rezerwacji.

Zajęcia nie mają charakteru intensywnego treningu fizycznego. W pierwszych dniach sposób pracy może wydawać się nowy, dlatego każde zjawisko jest wyjaśniane prostym językiem, a pacjent i rodzic mogą na bieżąco zadawać pytania.

Akcent pada nie tylko na mięśnie, lecz również na uczenie układu nerwowego nowych wzorców postawy i lepsze rozumienie własnego ciała. Kolejne elementy są wprowadzane stopniowo, tak aby trzeciego dnia zaczęły układać się w spójną całość.

Ostatniego dnia ćwiczenia są nagrywane na telefon pacjenta wraz z właściwym komentarzem. Powstaje osobista instrukcja, do której można wracać podczas codziennej pracy w warunkach domowych.

Praca w domu trwa zwykle około 30 minut, a w trudniejszych sytuacjach — zgodnie z indywidualnym zaleceniem — dłużej. Po około dwóch miesiącach może zostać zaproponowany kolejny czterodniowy turnus. W bardziej wymagających przypadkach cykl może być kontynuowany przez rok, zwykle w odstępach około dwóch miesięcy.

Między turnusami pacjent doskonali poznane umiejętności. Zmiany mogą być oceniane radiologicznie zgodnie z zaleceniami lekarza oraz obserwowane w ustawieniu miednicy, stóp, kończyn, kręgosłupa i obręczy barkowej. Podczas turnusu pokazywana jest również prosta metoda porównywania ustawienia kręgosłupa z użyciem markera.