Zacznijmy od zrozumienia.
Nie od obietnicy.

Tak, terapia może obejmować również osoby dorosłe. Jej zakres, cel i możliwe efekty ustala się indywidualnie po ocenie aktualnego stanu pacjenta.

Pierwszy kontakt służy zrozumieniu sytuacji, dotychczasowego leczenia i potrzeb pacjenta. Dopiero po ocenie można zaproponować właściwy kierunek dalszej pracy.

Czas terapii zależy od wieku, wielkości skrzywienia, możliwości organizmu, regularności pracy i zaleceń lekarza. Nie określamy go bez indywidualnej diagnozy.

Tak. Rodzic poznaje prawidłowe wykonanie ćwiczeń i sposób bezpiecznego wspierania dziecka w domu, aby nie musiało samodzielnie zgadywać, czy pracuje poprawnie.

Terapia wykorzystuje informacje o czuciu głębokim, napięciu, ruchu i położeniu ciała. Celem jest nie tylko wykonanie korekcji, lecz także jej rozpoznanie i stopniowe utrwalanie.

Tak. Pacjent otrzymuje indywidualny plan, a ćwiczenia mogą zostać nagrane na jego telefon wraz z komentarzem, aby łatwiej było odtworzyć właściwy sposób pracy.

Turnus obejmuje cztery dni indywidualnej pracy, zwykle około trzech godzin dziennie. Łączy ćwiczenia, neurofizjologiczne oddziaływanie i przygotowanie instrukcji do dalszej pracy w domu.

Jeżeli pacjent posiada aktualną dokumentację, warto zabrać ją na konsultację. Decyzję o wykonaniu nowego badania radiologicznego podejmuje lekarz.